Üstat Münir Nureddin Selçuk’u 27 Nisan 2029 pazartesi gecesi ölümünün 45’inci yılında, ilk solo konserini verdiği, İstanbul’un bugün ayakta kalan en eski salonu, 141 yıllık Ses Tiyatrosu’nda andık. Müzikle, dansla, anılarla, saygıyla, nezaketle, dantel gibi işlenmiş bir programla, hayranlıkla…

Belki de bir daha aynısı tekrarlanamayacak bir defalık bir organizasyon. Dile kolay 54 müzisyen sahnedeymiş o gece.

Çok emek var. Ama fotoğrafta yanımdaki beyfendi, Hüseyin Kıyak’ın (Nasıl olunur 241’inci bölüm) tutkusu, emeği, belki de deliliği olmasa asla yapılamayacak bir geceydi dün gece. Müteşekkiriz.

HALDUN DORMEN, FERHAN ŞENSOY GİBİ İSİMLERİN SAHNESİ

Ve ben de sayesinde artık “Ses Tiyatrosu’nda sahneye çıkmadım” demem. Çünkü çıktım ve tiyatronun 141 yıllık tarihini Haldun Dormen ve Ferhan Şensoy gibi efsaneleri de anarak anlatma fırsatı buldum, www.herumutortakarar.com‘a da yazacağım.

Geçen sene de tiyatronun 140’ncı yılı vesilesiyle Selçuk anılırken çok etkilenmiş, hiç video çekmemiştim. Yapmam ama bu defa telefonu göbeğime gömerek birkaç video çektim lütfen ‘dinleyin’, insanların yüzlerine bakın. Şahaneydiler. Emeği geçen çok isim var, hepsinin isimleri görünsün diye -saklanası- konser kitapçığındaki tam listeyi paylaşıyorum yukarıdaki Instagram videosunda. Bu videoları yüklerken bilgisayarım çöktüğünden videoları silmek zorunda kaldım.

54 MÜZİSYEN SAHNEDEYMİŞ DİYORUM YA…

Münir Nureddin Selçuk yönetimindeki İcra Heyeti’nin sanatkârlarından İncila Bertuğ sundu gecenin bir bölümünü yine. Hayranıyım, kendisiyle komşu olmak istiyorum! 

Gecenin solisti -o ne ses, o ne duruş- Çiğdem Yarkın ile keman virtüözü Cihat Aşkın idi. İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı öğrencilerinden oluşan ‘Yeni Ses Korosu’ ile tanburda Özata Ayan, kemençede Furkan Bilgi ve kanunda Serkan Mesut Halili sahnedeydi.

Şekip ensari, Nihat Demirkol, Hasan uçarsa, Oğuzhan Balcı düzenledikleri eserlerde piyanoyu da kendileri çaldılar. Yeni neslin yıldız piyanistlerinden İlyum Bürkev de prenses gibiydi. ‘Üstat’ın torunu Mercan Selçuk’un dans topluluğu da sahneye çıktı.

Bir kez daha başka bir nezakete ışınlandık bir salon insan; şükür!